Laat Oma maar thuis

Gevoelens van dankbaarheid, intense blijdschap, kwetsbaarheid, trots en liefde overspoelen mij, als kersverse oma van onze prachtige kleinzoon Noah. Geboren op 29 april j.l.

Net als bij een verliefdheid kan ik aan niets anders meer denken en ben ik er helemaal vol van.

Deze blijde gebeurtenis heeft mijn leven voor goed veranderd.

Hoe wil ik deze belangrijke rol als oma gaan invullen en hoe ga ik dit inpassen in mijn huidige leven?

Na 2 weken in een omabubbel geleefd te hebben, ben ik weer begonnen met werken en dwalen mijn gedachten, meer als dat mij lief is, regelmatig af naar alles wat te maken heeft met de betekenis van het woord oma. Zoals ook de associatie met OMA als ezelsbruggetje, dat staat voor Oordelen, Meningen en Adviezen.

Veel mensen met dementie kunnen zelf niet meer goed aangeven waar zij behoefte aan hebben en wat zij nodig hebben om hun kwaliteit van leven te verbeteren. Een van de belangrijkste doelen in mijn werk is om dit vanuit een vertrouwensrelatie en oprechte aandacht, in contact met de persoon met dementie en zijn naasten, te achterhalen en samen met de patiënt en zijn naasten te komen tot passende interventies.

Klinkt makkelijk, maar OMA staat vaak in de weg.

Als iemand iets vertelt, roept dit direct beelden op in ons referentiekader. Zodra we het in hokjes plaatsen, labellen we het gedrag en is de kans groot dat we er ook een oordeel of mening aan plakken. Omdat we er wat van vinden, hebben we vaak ook onze adviezen direct klaar. Maar OMA zorgt ervoor dat je geen open luisterhouding meer hebt.

De inwonende zoon van een hoogbejaarde moeder met dementie, die overspannen is geraakt omdat zijn sociale netwerk oordeelt dat een goede zoon veel vaker bij zijn eenzame, zieke moeder zou moeten zijn. Het nichtje van een alleenwonende kwetsbare dame met dementie, zonder kinderen, die hemel en aarde beweegt om haar tante met een dwangregel op te laten nemen in een verpleeghuis, terwijl haar tante dit absoluut nooit gewild heeft en een verhuizing waarschijnlijk haar dood zal betekenen. De zorgverleners die vinden dat familie van mensen met dementie nog meer mantelzorgtaken zouden moeten oppakken omdat zij vinden dat het daar hoort. De zorgverlener die haar collega veroordeelt die zich vaak ziek meldt in deze tijd van personeelskrapte, zonder te weten dat zij zorgt voor haar 3 kleine kinderen en haar moeder die ernstig ziek is.

Een van mijn eerste voornemens in mijn nieuwe rol als OMA is dus om haar zo veel en zo lang als mogelijk thuis te laten en wat meer LSD (Luisteren, Samenvatten en Doorvragen) te gebruiken. 

En natuurlijk te genieten van mijn mooie kleinzoon....